دلتنگم...............خيلي دلتنگ........
بارون.....پارك وي......پارك شهرك......هيچكدام كمكم نكرد تا اروم بشم
دلتنگم.........خيلي دلتنگ..............

sholeh  ||  5:30 PM

بهر كس و هر جا كوله پشتي گرسنه اش را نشان داد نصيحت بارش كردند!
كمال كوشش را كرد كه بجاي نان بروده هايش - بروده هاي گرسنه اش نصيحت بقبولاند!
هم روده ها خنديدند....هم نصيحت ها....
با كوله پشتي پر از نصيحت و مشتي روده خالي براه افتاد.
تصادفا به گورستاني رسيد كه در پهنه ماتمبارش مرده اي را با قهقهه خاك ميكردند!
وحشت كرد......اولين بار بود كه ميديد مرده اي را با خنده بخاك مي سپارند.
پيرمردي رهگذر راحتش كرد و گفت:جوون! بيخيالش.....اون كه تو تابوته ديوونه است
اينا هم كه خاكش مي كنن ساكنين دارالمجانين!
وحشت نخستين جاي خود را بوحشت شكننده تري داد و ترسيد جنون ديوانگان بر عقلش مستولي شود
ناگهان بيادش امد كه يك كوله پشتي پر نصيحت بارش است! خنديد........
فكر كرده بود كه براي جلوگيري از تسلط جنون! از نصيحت ها كمك خواهد گرفت.
هنگاميكه كوله پشتي را باز كرد از نصيحت ها اثري نديد.
و قلبش.... چون قطره اشكي ديده گم كرده بود بر تك سينه اش فرو غلطيد....
بيچاره نصيحت ها!!!!!
بينوا نصيحت ها!!!!!
همه از گرسنگي مرده بودند..................
.................
(كارو)

sholeh  ||  12:59 AM

به تهی قلب ها نگاه می کنم
که گلی بر ان نرسته
و خورشیدی بر ان نرسیده
همه بخار شهوتی است
همه خواب نیمه تمامی

sholeh  ||  12:24 PM

سايه فضا ها بر پنجره ام اويخته
زندگي از گودال ان مي جوشد
به روزنه هاي شفاف برگي
به تن هاي پوشيده از يكديگر
به دست از باغ بيرون امده ام
به چشم به در رسيده ام
.......................

sholeh  ||  11:40 PM

راه مرا گودال هاي جدايي پر كرده
و با هر گام كه پيش مي روم زخمي تر از پيشم مي كند
و من شكسته تر از هميشه دوستت دارم
باشد كه سالها در خاموشي بمانم
باشد كه ادميان نشنوند مرا
و باشد كه سده ها بگريم و بگريم..............

sholeh  ||  10:34 PM

صداي من گوشه هايي از اتاق را پر نمي كند
فضايش مرا پذيرا نيست
و انسان ها بيش از هميشه مرا نمي شنوند
فريادهايم همه در نبضم باد كرده
و مي گريم............
ومي گريم.............

sholeh  ||  9:27 PM

مرا به جشن ايينه هاي سياهپوش مي برند
و دلم در خلوت اين جشن مي خندد
و با شاديشان شاد مي شود
كه هر طرف سياهي ست
- و تو راهت را در سياهي گم كردي
و شما اي ايينه ها!
كه همره دل من سياه پوشيده ايد
و در عزاي دل من مي خنديد
مرا ز جشنتان برانيد
كه اين منم كه جامه سياه
بر تنتان كرده ام
و شما را با عزاي خيالم
به جشني ابدي خوانده ام

sholeh  ||  8:21 PM

تنهايم................همه فضا تنهاست
ابگينه كوچكي كه هر روز به دستت مي نشاندي ترا گم كرده
دستگيره در ديگر دست مرا نمي پذيرد
شايد تو با او مهربانتر بودي
....................

sholeh  ||  4:04 AM

اگر عشق از جنس دريا بود
سالها بود كه طعمه كوسه ها شده بودم
و اگر بي عشقي رنگي داشت
سالها بود كه در روح ظلمت
تيره و تار شده بودي.

sholeh  ||  10:41 PM

كاش مي شد كه يكبار ديگر تكرار شوي فقط يك بار
كاش.......

sholeh  ||  1:20 AM

اواز بلبل امروز

اواز هر روزی نيست

ديروز برای گل می خواند

امروز به ياد گل!

sholeh  ||  1:00 AM